Метадон

МНН: Метадон
Производитель: L. Molteni & C. dei F.lli Alitti Societa di Esercizio S.p.A
Анатомо-терапевтическо-химическая классификация: Метадон
Номер регистрации в РК: № РК-ЛС-5№121922
Период регистрации: 11.12.2015 - 11.12.2020

Инструкция

Саудалық атауы

Метадон

Халықаралық патенттелмеген атауы

Метадон

Дәрілік түрі

Ішуге арналған ерітінді 5 мг/мл

Құрамы

1 мл ерітіндінің құрамында

белсенді зат - метадон гидрохлориді 5.0 мг,

қосымша заттар: сахароза, глицерин, лимон қышқылы моногидраты, натрий бензоаты, лимон хош иістендіргіші, тазартылған су.

Сипаттамасы

Өзіне тән лимон иісі бар түссіз немесе сәл боялған шәрбат тәрізді сұйықтық.

Фармакотерапиялық тобы

Жүйке жүйесі ауруларын емдеуге арналған басқа препараттар. Аддиктивті бұзылуларды емдеуге арналған дәрі. Апиынға тәуелділікті емдеуге арналған дәрі. Метадон

АТХ коды N07BC02

Фармакологиялық қасиеттері

Фармакокинетикасы

Пероральді қабылдағаннан кейін метадонның биожетімділігі 36-дан 100%-ға дейінді құрайды, қан плазмасындағы ең жоғарғы концентрациясына 1 - 7,5 сағаттан соң жетеді. 10-нан 225 мг дейін қабылдағаннан кейін плазмадағы метадон концентрациясы 65-тен 630 нг/мл дейін, тиісінше ең жоғарғы концентрациясы 124-тен 1255 нг/мл дейін. Тағамның метадонның биожетімділігіне әсер етуі белгісіз.

Метадон липофильді препарат болып табылады, таралу көлемі 1-ден 8 л/кг дейін құбылып отырады. Плазмада метадон көбінесе α1 – қышқылының (85% -дан 90%-ға дейін) гликопротеинімен байланысты. Метадон сілекейде, емшек сүтінде, амниотикалық сұйықтықта және кіндік плазмасында анықталады.

Метадон негізінен N-деметилдену арқылы белсенді емес метаболитке 2 – этилиден - 1 ,5-диметил - 3,3 - дифенилпиролидинге (EDDP) метаболизденеді. Метадонның EDDP және басқа да белсенді емес метаболиттерге айналуына P450 цитохромы жүйесінің ферменттері, бірінші кезекте CYP3A4, CYP2B6 және CYP2C19 және аз дәрежеде CYP2C9 мен CYP2D6 қатысады. Метаболиттер негізінен несеппен бөлініп шығарылады. Метадон Р –гликопротеин үшін субстрат болып табылады, бірақ оның фармакокинетикасы полиморфизм немесе P – гликопротеин тежелуі жағдайында іс жүзінде өзгермейді. Көп рет қабылдағаннан кейін метадонның плазмалық концентрациясы 1,4-тен 126 л/сағ дейінді, жартылай ыдырау кезеңі (T1/2) 8-ден 59 сағатқа дейінді құрайды. Метадонның липофильдігі салдарынан ол бауыр мен басқа да тіндерде сақталады. Бауыр мен басқа тіннен баяу босап шығуы плазмадағы төмен концентрацияларына қарамастан, метадонның әсер ету мерзімін ұзартуы мүмкін.

Фармакодинамикасы

Метадон гидрохлориді µ-агонист болып табылады; кейбір әсерлерімен, олардың ішінде орталық жүйке жүйесіне және тегіс бұлшықет ағзаларына әсер етуі айқын білінетін морфинге сапалы ұқсас синтетикалық апиынды анальгетик. Метадонның абстинентті синдромы морфинге сапалы ұқсас болса да баяу туындайтынымен ерекшеленеді, барынша ұзақ болып табылады және симптомдардың айқындығы төменірек болып келеді.

Қолданылуы

  • апиындарды қолданумен туындаған тәуелділік синдромында психикалық және мінез-құлықтық бұзылыстарды демеуші орын басушы емдеу (ДОЕ) үшін

  • апиынды есірткілерге тәуелді адамдардағы детоксикацияда

Қолдану тәсілі және дозалары

Метадон - тек ішке қабылдауға арналған метадон гидрохлоридінің ерітіндісі.

Инъекциялар үшін пайдалануға болмайды.

Апиындық нашақорлық кезінде демеуші орнын алмастыратын ем

Метадон клиникалық жағдайға және емдеу хаттамасына сәйкес күнделікті қолданылады. Дәрілік сызбалар пациенттің клиникалық жағдайына сәйкес өзгеруі мүмкін. Бастапқыда, абстинентті синдромды басу үшін 15-тен 20 мг-ге дейін (3-тен 4 мл-ге дейін) бір доза жеткілікті. Абстиненция симптомдары қайталанған жағдайда немесе синдром жеткіліксіз басылғанда дозаны арттыруға болады. Егер пациенттер жоғары дозаға физикалық тәуелді болса, оларға тиісінше метадонның жоғарырақ дозалары қажет болуы мүмкін. Әдетте бір реттік немесе бөлінген дозалар түрінде күніне 40 мг (8 мл) доза дозалаудың талапқа сай деңгейі болып табылады. Тұрақтандыру 2-3 күнге созылуы мүмкін, содан соң метадонның мөлшерін біртіндеп азайту қажет. Метадон азайтылатын жиілік әр пациент үшін жекелей анықталады. Ауруханада жатқан пациенттерде жалпы тәуліктік дозадан күнделікті 20 %-ға төмендеуі жақсы көтерімді. Амбулаториялық пациенттерде барынша баяу төмендетуге болады.

Егер метадон үш аптадан артық қолданылса, мақсат «тоқтату» синдромын түпкілікті басу болса да, детоксикация немесе «тоқтатудың» жедел синдромын емдеу емес, осы іс-шаралар демеуші ем статусына өтеді. Анықталған тұрақтандырылған нашақорлығы бар апиынға тәуелді пациенттер жағдайында алдыңғы көп бейінді іс-шаралар тиімсіз болғанда ғана демеуші ем жүргізуге болады. Бұл ем егер дәрігер басқа емдеу түрінің апиындарды қолдануды тоқтатуға мүмкіндігі аз деп санаса, анықталған апиындық тәуелділігі және АИТВ инфекциясы, иммунитет тапшылығы синдромы немесе ЖИТС бар пациенттер үшін де қолайлы. Орын басушы ем «құштарлықты», яғни героинді компульсивтік іздеуді және есірткіге тәуелді пациенттің мазасыздығын баса алады. Героинге айқын білінетін психикофизикалық тәуелділігі бар адамдарда жүйелік налоксондық бақылау тестісін жүргізу қажеттілігі жоқ, дегенмен организмнің сұйықтығындағы морфин тәрізді заттарды тексеру маңызды. Есірткі құралдарының және психотроптық заттардың бар-жоғын тексеру үшін несеп талдауы метадонмен емдеудің ажырамас бөлігі болып табылатынын айта кету керек. Алкогольді шамадан тыс қолдану да тексерілуі тиіс. Егер апиынға несеп талдауы оң нәтиже көрсетсе, жай-күйіне екінші қайтара бағалау жүргізу маңызды. Пациенттің психофизикалық жай-күйін және қатар жүретін ауруларды ескере отырып, героинге қажеттілікті болдырмау үшін дозаны әрбір нақты жағдайға байланысты дәрігер жекелей анықтауы тиіс. Демеуші ем барысында кейбір пациенттер метадонның осындай дозасын қабылдайды, басқалар үшін дозаны көбейтіп немесе азайтып мезгіл-мезгіл өзгертіп отырады. Кез келген жағдайда доза емдік әсер кемінде 24 сағат бойы сақталатындай белгіленуі тиіс. Мысал ретінде көптеген пациенттер төзімділік деңгейіне және препаратты метаболиздеу қабілетіне байланысты 50-ден 120 мг-ге дейін (10 - 24 мл) тәуліктік дозаны қабылдайды.Ескерту: емді жоспарламай немесе дәрігердің бақылауынсыз тоқтату жедел «тоқтату» синдромына түрткі болуы мүмкін.

Жағымсыз әсерлері

Жиі

- тыныштану сезімі, бас айналуы

- жүрек айнуы, құсу

- тер бөліну, ортостатикалық гипотензия,

- тыныстың тарылуы

- эйфория, дисфория

- әлсіздік, бас ауыруы, ұйқысыздық

- қозу, бағдардан жаңылу

- көрудің бұзылуы, миоз

- ауыздың құрғауы, анорексия, іштің қатуы

- өт шығару жолдарының түйілуі

- брадикардия, дірілдеу, естен тану

- несептің кідіруі, несеп шығарудың қиындауы

- антидиурездік әсер

- либидо және/немесе сексуалдық потенцияның төмендеуі

- қышыну, есекжем және басқа да тері реакциялары

- ісіну

Сирек

- тыныстың тоқтап қалуы

- шок, жүректің тоқтап қалуы

- QT аралығының ұзаруы, қарыншалардың дірілдеуі-жыпылықтауы (жоғары дозаларды қабылдағанда)

- геморрагиялық бөртпе

- бас ауыруы, асқазандағы жайсыздық, диарея (глицерин болуына байланысты жоғары дозаларды қабылдағанда)

Қолдануға болмайтын жағдайлар

- метадон гидрохлоридіне немесе препараттың басқа компоненттеріне жоғары сезімталдық

- ұзақ уақыт іштің қатуы

- органикалық жүрек ауруы

- бауырдың және бүйректің ауыр жеткіліксіздігі

- декомпенсацияланған қант диабеті

- порфирия

- гипотензия

- бассүйекішілік гипертензия

- бассүйек-ми жарақаты

- демікпенің жедел ұстамасы

- жедел алкогольдік уыттану

- созылмалы обструктивтік өкпе аурулары

- тыныс алу жеткіліксіздігі

- өкпелік жүрек

- гиповолемия

- жүктілік, «Айрықша нұсқаулар» бөлімінде көрсетілген жағдайлардан басқа, лактация және босану кезеңі

- 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер

Дәрілермен өзара әрекеттесуі

П-гликопротеин тежегіштері

Метадон П-гликопротеин субстраты болып табылады, тиісінше хинидин, верапамил қандағы метадон концентрациясын арттыруы мүмкін.

CYP3A4 индукторлары

Метадон CYP3A4 изоферментімен метаболизденеді. Барбитураттар, карбамазепин, фенитоин, невирапин, рифампицин бауырда метадонның метаболизміне ықпал етуі мүмкін, ол егер индуктор метадонмен емді бастағаннан кейін қосылса, барынша айқын болуы мүмкін. Өзара әрекеттесу деректері «тоқтату» синдромының туындауын жоққа шығармайды, сондықтан метадонның дозасын арттыруды қажет етеді. CYP3A4 изоферменті индукторларын тоқтату жағдайында метадон дозасы төмендетілуі мүмкін.

CYP3A4 ферменті тежегіштері

Каннабиноид, кларитромицин, делавирдин, эритромицин, флуконазол, грейпфрут шырыны, серотонинді кері қармаудың селективті тежегіштері, итраконазол, кетоконазол, нефазодон метадон концентрациясының артуына ықпал етуі мүмкін.

Метадонның шығарылуы АИТВ инфекцияны емдеуге арналған кейбір препараттар, макролидтер, циметидин, азолды зеңге қарсы дәрілер сияқты CYP3A4 тежейтін препараттарды бір мезгілде қабылдаған жағдайда төмендейд. Метадон осы препараттардың биожетімділігін төмендете отырып, диданозин мен ставудиннің AUC пен Cmax төмендетеді. Бұдан бөлек, метадон аталған препараттардың сіңуін баяулатуы және бауыр арқылы алғашқы өту әсерін арттыруы мүмкін.

Антиретровирустық препараттар

Метадон плазмада пероральді, көктамыр ішіне енгізу үшін де зидовудин концентрациясын арттырады, сондай-ақ көктамыр ішіне енгізуге қарағанда пероральді енгізу үшін зидовудиннің AUC жоғарылауын туғызады. Мұндай әсерлер зидовудиннің глюкуронизациясын тежеумен және бүйректік клиренстің төмендеуімен байланысты. Осыған орай, зидовудиннің ықтималды уыттылығына және тиісінше зидовудиннің дозасын төмендетуге мониторинг жүргізу керек. Екі препаратты да қабылдайтын пациенттерде апиындарды қабылдауды «тоқтату» синдромының әдеттегідей симптомдары дамуы мүмкін (қатты бас ауыруы, миалгиялар, шаршау және ашушаңдық).

Протеаза тежегіші біршама дәрежеде метадонның метаболизмін қиындатуы мүмкін, бірақ ең көп маңызды реакциялар ритонавирді қолданған кезде жетеді.

Абакавирмен ықтималды өзара әрекеттесуі дозаны түзетуді қажет етпейді.

Эфавиренц P4503A4 цитохромы жүйесі арқылы метадонның метаболизмін индукциялайды. Демек, дозаны түзетуді қажет етеді.

Метадон әлсіз негіз болып табылады. Несеп қышқылдағыштары (аммоний хлориді) метадонның бүйректік клиренсін арттыруы мүмкін, сондықтан метадон дозасы арттырылуы тиіс.

Апиындар антагонистері

Антагонистердің (налоксон мен налтрексон) фармакологиялық әсері метадон әсеріне қарама-қайшы. Бұл препараттар метадон әсерін бөгеуі және «тоқтату» синдромына түрткі болуы мүмкін.

Агонистер/антагонистер (буторфанол, налбуфин, пентазоцин) метадонды қолданған кезде ауыруды басатын әсерді, тыныстың тарылуын және орталық жүйке жүйесінің (ОЖЖ) депрессиясын ішінара бөгеуі мүмкін. Бір мезгілде қабылдау неврологиялық, тыныс алу және гипотензиялық әсерлерге түрткі болуы және ушықтыруы мүмкін. Кумулятивтік немесе қарама-қайшы әсері метадонның дозасына байланысты және метадонның төмен немесе орташа дозасында барынша жиілене түседі. Бұл препараттар ұзақ емдеген кезде пациенттерде «тоқтату» синдромын туғызуы мүмкін.

Метадонды ОЖЖ депрессиялық әсер көрсететін препараттармен бір мезгілде қабылдау тыныстың тарылуын ушықтыруы мүмкін, сондықтан біреуінің немесе екі препараттың да дозасын төмендету қажеттілігі туындауы мүмкін. Метадон мен жүректің лықсытуына немесе электролиттік теңгерімге әсер ететін препараттарды бір мезгілде қабылдайтын пациенттерде жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан бұзылулар туындауы мүмкін. Мұндай жағдайларда ЭКГ жүргізу ұсынылған.

Диареяға қарсы, антимускаринді препараттар

Дифеноксилат пен лоперамид әсіресе ұзақ уақыт қолданғанда күрделі іш қату жағдайына, мықын ішегінің салдануына және ОЖЖ депрессиясының ушығуына әкелуі мүмкін.

Октреотид морфин мен метадонның анальгетикалық әсерін төмендетуі мүмкін, сондықтан ауыруды бақылаудың төмендеуі туындағанда немесе бақылауды жоғалтқанда октреотид суспензиясын қабылдауды қайта қарастыру қажет.

Айрықша нұсқаулар

Ерекше қауіп тобындағы пациенттер.

Амбулаториялық пациенттерде Метадон ортостатикалық гипотензияны туғызуы мүмкін. Метадон егде жастағы, әлсіреген науқастарда, гипотиреозы, Аддисон ауруы, қуықасты безінің гипертрофиясы, уретра стриктурасы бар пациенттерде сақтықпен қолданылуы тиіс. Метадонмен емдеген кезде QT аралығы ұзаруы және әсіресе жоғары дозаларды (> 100 мг / тәулік) қолданғанда қарыншалардың дірілдеуі-жыпылықтауы мүмкін. Метадон QT аралығының ұзару қаупі бар пациенттерде, мысалы, сыртартқысында QT аралығын ұзартатын препараттармен қатар емдегенде кейінгі сатыдағы жүрек-қантамыр жүйесінің ауруларында сақтықпен қолдану қажет.

Есірткіге тәуелділік

Метадон морфин тәрізді есірткіге тәуелділікті туғызуы мүмкін. Метадонды көп рет қабылдау нәтижесінде психофизикалық тәуелділік және төзімділік дамуы мүмкін, сондықтан ол морфин үшін қолданылатын сақтықпен тағайындалуы және қолданылуы тиіс.

Есірткілік антагонистерді қолдану.

Есірткіге физикалық тәуелділігі бар адамдарда антагонистердің әдеттегі дозаларын қолдану «тоқтату» жедел синдромын туғызуы мүмкін. Синдром ауырлығы физикалық тәуелділік дәрежесіне және енгізілген антагонистің дозасына байланысты. Аталған субъектілерде антагонисті қолдануды болдырмау керек. Физикалық тәуелділігі бар пациенттерде айқын тыныс тарылуын емдеу үшін қолдану қажет болған жағдайда антагонист өте сақтықпен және ұсынылған дозадан біртіндеп төмен дозада қолданылуы тиіс.

Орталық жүйке жүйесінің басқа депрессанттарымен өзара әрекеттесуі. Метадон бір мезгілде басқа да есірткілік анальгетиктер, жалпы анестетиктер, фенотиазин, басқа да гипноздық седативтік транквилизаторлар, үш циклді антидепрессанттар мен орталық жүйке жүйесінің басқа да супрессорлары, соның ішінде алкоголь қабылдайтын науқастарда сақтықпен және төмен дозада қолданылуы тиіс. Бұл жағдайларда депрессияның және терең тыныштандырудың немесе команың дамуы жоққа шығарылмайды.

Үрей.

Метадонның тыныштандыратын әсері жоқ, сондықтан емдеу барысында пайда болатын үрейлену симптомдары метадон дозасын арттыру арқылы басылмауы тиіс.

Бассүйек-ми жарақаты және бассүйекішілік қысымның жоғарылауы.

Қолдануға болмайтын жағдайлар

Демікпе және тыныс алу жүйесінің басқа да аурулары.

Демікпенің жедел ұстамалары, созылмалы обструктивтік өкпе ауруы, өкпелік жүрекпен пациенттерде, бұрыннан бар тыныс тарылуы, гипоксия немесе гиперкапния аясында өкпе көлемінің елеулі азаюы бар адамдарда, тіпті, есірткінің әдеттегі емдік дозалары тыныс алу орталығының белсенділігін төмендетуі және апноэ басталғанға дейін тыныс алу жолдарының кедергісін арттыруы мүмкін («Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімін қараңыз).

Жедел абдоминальді синдром.

Метадонды немесе басқа да есірткілерді қолдану диагноз қоюды немесе жедел абдоминальді патологиясы бар науқастарда клиникалық ағымды қиындатуы мүмкін.

Гипотензиялық әсері

Метадонды қолдану гиповолемиясы бар немесе фенотиазин немесе кейбір анестетиктер сияқты дәрілік заттарды қатар қабылдайтын пациенттерде айқын гипотонияға әкелуі мүмкін. Метадон ортостатикалық гипотензияны туғызуы мүмкін.

Спортшылар

Емдік қажеттіліктерсіз бұл препаратты пайдалану допинг болып табылады. Ол емдік дозаларда да допингке тестілеуде оң нәтиже беруі мүмкін.

Жүктілік

Метадонды ұрықтың дамуы үшін ықтималды салдары болуына байланысты жүктілік және лактация кезеңінде қолдануға болмайды. Алайда есірткіге тәуелді жүкті әйел героинді пайдалануды тоқтатуға анық қабілетсіз болғанда дәрігер метадонмен демеуші ем жүргізу туралы шешім қабылдауы мүмкін. Бұл емшара ұсынылатын дозада жүктіліктің соңына дейін жалғаспауы тиіс, себебі анасы мен ұрықта тоқтату симптомдарының пайда болуын болдырмау қажет.

Қажет болғанда емдеуден ықтималды бас тартуды болдырмау үшін препараттың талапқа сай деңгейін ұстап тұрғанға дейін жүктіліктің соңғы сатысында метадонның дозасын түзетеді.

Алайда, кез келген басқа препараттардағыдай оның әкелетін пайдасы мен қаупінің аспектілерін мұқият бағалап алу керек. Препараттың дозасын төмендету (егер қажет болса) абстинентті синдромның дамуын болдырмас үшін біртіндеп жүргізіледі.

Емдеуді түпкілікті тоқтату наркологтың және акушер-гинекологтың бақылауымен жүргізіледі және түсік тастау мен мерзімінен бұрын босану қаупінің алдын алу үшін жүктіліктің 14-ші аптасынан ерте, 32-ші аптасынан кеш жүргізілмеуі тиіс.

Метадонды жүкті әйелдерге қолдануды мұқият медициналық бақылаумен жүргізу керек. Пациент әйелге метадонды қолданар алдында препаратты қолданудың ықтималды салдары туралы хабарлау керек.

Апиынға тәуелді аналардан туған нәрестелердің 60%-дан астамында босанғаннан кейін 24-74 сағатқа созылатын үрдісі бар жаңа туған нәрестенің абстиненция синдромының симптомдары болады (NAS), олар мынаны қамтиды: қатты жылау, тез тыныс алу, ашығып, бірақ тойынбай ему және жоғары мазасыздық пен ұйқының болмауы. Сондай-ақ осмостық қысым мен конвульсиялардың артуы орын алған. NAS қарқындылығы метадонның немесе жүкті әйел қолданатын басқа апиындардың дозасымен қатысты емес.

Бала емізу

Метадон емшек сүтіне өтеді, сондықтан препаратты бала емізу кезеңінде тағайындау ұсынылмайды. Сәбилердегі күрделі жағымсыз реакциялар қаупі салдарынан және анасы үшін емдік пайдасын ескере отырып, не бала емізуден, не метадон қабылдаудан бас тарту ұсынылады.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері

Бас айналуы, қозу, бағдардан жаңылу сияқты ықтималды жағымсыз әсерлерді ескере отырып, көлік құралын немесе қауіптілігі зор мехагнизмдерді басқару ұсынылмайды.

Артық дозалануы

Симптомдары: тыныстың тарылуы (тыныс алу жиілігінің және/немесе тіршілік сыйымдылығының төмендеуі, Чейн-Стокс тыныс алуы, цианоз), мелшию немесе комаға дейін апаратын терең ұйқыға кету, анық миоз, қаңқа бұлшықеттерінің босаңсуы, суық және жабысқақ тер, кейде брадикардия және гипотония.

Емі: талапқа сай тыныс алудың алмасуын қамтамасыз ету, қажет болғанда тыныс алу жолдарын босату және өкпенің демеуші жасанды желдетілуін қосу. Метадонды, әсіресе үлкен дозада қателесіп қабылдап қойған жағдайда тыныстың тарылуына қарсы әсер ететін есірткілік антагонистер қажет. Метадон ұзақ әсер ететін депрессант (36-48 сағат) болып табылады, ал антагонистің әсері қысқа (1-3 сағат). Осының салдарынан тыныстың тарылуын болдырмау немесе емдеу үшін пациентке ұдайы мониторинг жүргізу қажет. Антагонист (налоксон, налорфин немесе леваллорфан) көктамыр ішіне енгізіледі және уыттану симптомдарын басу үшін негізгі препарат болып табылады. Тыныс тарылуының туындау қаупінің ықтималдығы аз болуына байланысты налоксонды қолданған дұрыс. Клиникалық көріністерге байланысты симптоматикалық ем жүргізеді (оттегі, инфузиялар, вазопрессорлар және т.б.).

Шығарылу түрі мен қаптамасы

1000 мл препараттан бақылау сақинасы және полиэтилен төсемесі бар бұрандалы полипропилен қалпақшамен тығындалған, мойны бұралатын майыспайтын поливинилхлоридтен жасалған бөтелкеде.

Әр бөтелкеге заттаңбалық немесе жазба қағаздан жасалған заттаңба жапсырылады және медициналық қолдану жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі бекітілген нұсқаулық бекітіледі. Әр бөтелкеге 1-2-3-4-5-6 мл бөліктелген полистеролды дозатор қоса беріледі.

Бөтелкелер тұтынушы ыдысына арналған картон қораптарға немесе гофрланған қораптарға салынады.

Сақтау шарттары

Жарықтан қорғалған жерде, түпнұсқалық қаптамада 25 °С-ден аспайтын температурада сақтау керек.

Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!

Сақтау мерзімі

3 жыл

Қаптамасын алғашқы ашқаннан кейін 12 ай.

Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін пайлдалануға болмайды.

Дәріханалардан босатылу шарттары

Рецепт арқылы

Өндіруші ұйымның атауы мен елі

L. Molteni & C. dei F.lli Alitti Società di Esercizio S.p.A., Италия

Тіркеу куәлігі иесінің атауы мен елі

L. Molteni & C. dei F.lli Alitti Società di Esercizio S.p.A., Италия

Қаптаушы ұйымның атауы мен елі

L. Molteni & C. dei F.lli Alitti Società di Esercizio S.p.A., Италия

Қазақстан Республикасы аумағында тұтынушылардан өнім (тауар) сапасына қатысты шағымдарды қабылдайтын ұйымның мекенжайы «Химфарм» АҚ, Қазақстан Республикасы,

Шымкент қ., Рашидов к-сі, 81

Телефон нөмірі 7252 (561342)

Факс нөмірі 7252 (561342)

Электронды поштасы: infomed@santo.kz

Прикрепленные файлы

663232501477976327_ru.doc 54.5 кб
974261671477977578_kz.doc 105 кб

Отправить прикрепленные файлы на почту

Источники

Национальный центр экспертизы лекарственных средств, изделий медицинского назначения и медицинской техники